En España, basta con seguir o son das campás, o murmurio da auga ou o balbordo dunha terraza para acabar, case sen querer, nunha praza. Porque no noso país as prazas son escenarios de historia, de encontros, de celebracións e de vida cotiá. Hainas medievais e barrocas, renacentistas, solemnes e bohemias. E todas, absolutamente todas, teñen algo que as fai especiais.

Poderiamos escribir unha lista interminable, pero hoxe propoñémosche un plan: coñecer algunhas das máis espectaculares do país, deternos nos seus detalles e descubrir que as fai únicas. Aínda que, por suposto, sabemos que faltan moitas. Cal engadirías ti?

Construída entre 1729 e 1755, a Praza Maior de Salamanca é un dos grandes conxuntos barrocos de Europa e o auténtico corazón da cidade. A súa planta irregular, «asombrosamente harmónica», en palabras de Unamuno, desprega unha sucesión de edificios porticados de tres alturas que abrazan o espazo e convérteno nun escenario monumental presidido polo Concello. Merece a pena pasear e alzar a vista onde os medallóns que decoran as fachadas, nos que se retratan a reis, militares, escritores e outras figuras ilustres, transformando o percorrido nun xogo de historia ao aire libre.

Á tardiña, a pedra de Villamayor acéndese en tons dourados e a praza alcanza un deses momentos cumio. Aquí o habitual é «quedar debaixo do reloxo», buscar unha terraza e deixar que a conversa se alongue.

E cando remates de percorrela, Salamanca continúa. A poucos pasos espérante a histórica Universidade de Salamanca, a impoñentes Catedral de Salamanca, a singular Casa de las Conchas, o maxestoso Convento de San Esteban, o milenario Puente Romano de Salamanca ou o elegante Palacio de Monterrey. Unha cidade viva durante todo o ano, universitaria, cultural e gastronómica.

Ademais, a cidade conta co Parador de Salamanca, que ofrece unha das panorámicas máis belas do conxunto histórico. Un lugar desde o que contemplar a cidade, saborear a súa cociña e, se o desexas, aloxarte e descansar tras unha longa xornada de turismo.

Integrada no parque de María Luisa, a Praza de España de Sevilla foi deseñada polo arquitecto sevillano Aníbal González como espazo emblemático da Exposición Iberoamericana de 1929. Conta cunha superficie total de 50.000 metros cadrados e, ao longo de todo o seu perímetro, esténdese unha canle navegable de 515 metros de lonxitude. O seu impoñente edificio semicircular simboliza un abrazo cara a América e está flanqueado por dúas torres que dominan o conxunto, así como por bancos de azulexos dedicados a cada provincia española. O ritual? Buscar a túa provincia e facerche a foto.

Os xardíns que a rodean, e que forman parte do Parque de María Luisa, están cheos de fontes, árbores centenarias e áreas de recreo que convidan a relaxarse e gozar do aire libre tras a visita ao monumento.

E se queres seguir gozando do legado histórico da zona, alóxate no Parador de Carmona que se alza sobre as ruínas dun antigo alcázar árabe do século XIV e rende homenaxe ao esplendor andalusí cunha exquisita decoración mudéxar e espazos cheos de historia.

Con máis de catro séculos de historia, esta praza porticada naceu sobre o antigo mercado da Praza do Arrabalde e foi impulsada por Felipe II. Ao longo dos séculos foi escenario de coroacións, festexos populares, mercados, corridas de touros e celebracións de todo tipo.

No centro álzase a estatua ecuestre de Felipe III. A un lado, a Casa da Panadería, coas súas rechamantes pinturas murais; ao outro, a Casa da Carnicería. Tras varios incendios, o máis grave en 1790, o arquitecto Juan de Villanueva deulle a fisonomía actual, máis sobria e uniforme.

Hoxe a Praza Maior de Madrid segue sendo un dos grandes puntos de encontro da capital e o epicentro do Madrid dos Austrias. Un escenario monumental que combina historia e vida cotiá, onde conviven viaxeiros curiosos e madrileños enxebres que manteñen intacta a tradición de achegarse aos seus soportais para gozar do clásico bocadillo de luras.

Se prefires aloxarte fóra do bulicio do centro sen renunciar á proximidade, o Parador de Alcalá de Henares é unha excelente opción. A apenas 20 minutos en transporte público, ocupa un antigo colexio-convento do século XVII maxistralmente rehabilitado, onde patrimonio histórico e deseño contemporáneo conviven con elegancia. Ademais, permitirache descubrir con calma Alcalá de Henares, pasear polo seu centro histórico e gozar dun tapeo máis tranquilo e auténtico.

En Trujillo, a praza é amplitude, pedra e memoria. Entre os séculos XV e XVI, familias nobres levantaron aquí palacios renacentistas con escudos heráldicos que aínda hoxe dominan o espazo. No centro, a estatua ecuestre de Francisco Pizarro lembra o papel da cidade na historia de América.

A Praza Maior de Trujillo desprega ante o visitante a silueta da igrexa de San Martín, palacios renacentistas con brasóns e soportais que hoxe albergan terrazas e restaurantes. Todo convida a pasear, a levantar a vista para descubrir escudos e balcóns esquinados, e a facer unha pausa para saborear a gastronomía estremeña nunha contorna monumental.

E para prolongar esa sensación, nada como aloxarse no Parador de Trujillo, instalado nun antigo convento. Durmir entre os seus muros centenarios é a mellor maneira de vivir a cidade desde dentro e seguir respirando o seu pasado mesmo despois de que caia a noite.

En pleno corazón de Valencia atópase a Praza da Virxe (coñecida en valenciano como Plaça da Mare de Déu e, antigamente, tamén como Plaça da Seu ou Praza da Catedral), unha das máis bonitas e emblemáticas da cidade. Ocupa o solar do antigo foro romano e está rodeada por tres edificios crave: a impoñente Catedral de Santa María, a Basílica da Virxe dos Desamparados e o Palacio da Generalitat. Cada ano, durante as Fallas, a praza énchese de cor e emoción coa multitudinaria ofrenda de flores á súa patroa, a Virxe dos Desamparados.

No centro, a fonte do Turia achega frescura ao conxunto coas súas figuras alegóricas que representan as oito acequias que regan a horta valenciana. Entre os edificios que a rodean destaca a Casa Vestuario, antiga vivenda señorial de 1800, hoxe biblioteca municipal Carles Ros. O seu vestíbulo sorprende cunha espectacular escaleira modernista que conduce a unha sala decorada con frescos de Vicente López. Ademais, esta casa foi o lugar de reunión dos oito membros do soado Tribunal das Augas, que aínda celebra cada xoves, ás 12 do mediodía, os seus xuízos públicos fronte á porta dos Apóstolos da Catedral.

Para prolongar a experiencia valenciana e gozar dun merecido descanso, nada como aloxarte no Parador de El Saler, situado entre o Mediterráneo e a Albufera. Este Parador combina patrimonio, natureza e gastronomía nunha contorna única, ideal para relaxarse tras explorar a cidade.

Construída a mediados do século XIX sobre o solar dun antigo convento, a Praza Real de Barcelona foi concibida como praza maior da nova Barcelona. De planta rectangular e rodeada de elegantes edificios porticados, combina clasicismo e vitalidade urbana en cada esquina.

No centro, a fonte das Tres Gracias capta todas as miradas, mentres que, a ambos os dous lados, álzanse dous farois deseñados por un mozo Antoni Gaudí en 1879. As palmeiras achegan un toque exótico e, baixo os soportais, a vida flúe entre restaurantes, bares e locais históricos que convidan a sentar e gozar do ambiente.

Se queres prolongar a escapada cunha experiencia distinta en Cataluña, o Parador de Cardona é unha opción única. Aloxarte nun castelo medieval con vistas panorámicas á paisaxe catalá, percorrer as súas murallas centenarias e mergullarte en séculos de historia converten calquera viaxe nun plan diferente e inesquecible, perfecto para combinar coa visita á buliciosa Barcelona.

RESERVA O TEU PARADOR E DESCOBRE A SÚA PRAZA